Turgut Uyar Sözleri


Sayfa İçeriği: Turgut Uyar Kısa sözler, Turgut Uyar Etkileyici Sözler, Turgut Uyar Uzun Sözler, Turgut Uyar Güzel Sözler, Turgut Uyar Yazılar, Turgut Uyar Sözler Tumblr, Turgut Uyar Sözler Facebook, Turgut Uyar sözleri anlamlı, Turgut Uyar Sözler Yeni, Turgut Uyar Özlü Sözler


Sana olmayan özlem bir şeye benzemiyor..


Cümbür cemaat aşka abanıyoruz.


Gün gelir herkes sevdiğini anlar kasla göz arasında.


Hayatın kutlu olsun sevgilim ki sana değişe değişe aktım.


Sevgim acıyor. Kimi sevsem, kim beni sevse..


Düşünüyorum da biz, büyüyerek çocukluk etmişiz.


Özenle soyduğum şu elma şöyle şimdi kimindir özenle ne yapıyorsam bilirsin artık senindir..


Bazen sadece onun sende bıraktığı izleri özlersin, her şarkıda ayrı bir hatıra saklıdır sanki; istesen de silemezsin.


Senin bir yönün var orda durur yaşarım!


Biliyoruz neyi bölüştüğümüzü. Konuşmasak da.


Hiçbir şey umurumda değil diyorum aşktan ve umuttan başka.


Eylül toparlandı gitti işte ekim falan da gider bu gidişle.


Belki de asıl ustalık budur; her zaman acemi olmayı bilmek.


Ancak durursa anlaşılır saatin kaç olduğu.


Az sözle çok şey anlatacaksın. Seni seviyorum diyeceksin sadece ama öyle her zaman değil, yalnızca hissettiğinde.


Her kadın hoşlandığı adamın soyadını aldığında nasıl durur diye içinden söylemiş ya da bir yerlere yazmıştır.


Sana diyeceğim şu ki küçüğüm; büyüme! Hayat seni de mahveder.


Bozuk bir saattir yüreğim, hep sende durur..


Herkes ne zaman ölür? Elbet gülünün solduğu akşam.


Bir yağmur yağsa da, beraber ıslansak.


Toprak, sevdiklerimizi aldığı için mi böyle güzel kokar?


Ve oturuldu bir takım şeyler söylendi.. İmla kurallarıyla mutsuzluk üstüne.


Yüz dilde seni seviyorum desen ne fayda. Bir dilde adam gibi sevmedikten sonra.


Belki yağmura da gerek kalmazdı, insanlar bu kadar kirli olmasaydı.


Ne yapalım bari bağışlayalım birbirimizi.


Herkes bıraksın senin için ölürüm laflarını. Önce kendiniz için yaşamayı öğrenin, sonra başkası için ölürsünüz .


Şimdi otobüs gelir biner gideriz dönmeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç.


Ben seni uyuttum, seni karıştırdım,seni şaşırdım bir şeyler akıp akıp giderdi, dünyada başvurduğum bir şeydin, yalnızlığım gibi ..yanında sonsuz durduğum.


Kadınları mutlu etmenin 20 yolu’ diye bir sürü gereksiz haber çıkıyor. Tek maddede açıklıyorum: dürüst olun, yeter.


Halbuki korkulacak hiçbir şey yoktu ortalıkta, Her şey naylondandı o kadar.


Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım. Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum.


Biri kurbağa öper,biri yüzyıllarca uyur,biri 7 cüceyle yaşar,biri kuleye kapatılır. Bir masal prensesi olsan bile kadınlık zor.


İnsan en çok sabahları arar sevdiği kadını.


Sen nereye ben oraya adım adım.. İnsan sevdikçe iyileşiyor, artık anladım. sozadresi.com


Zamansız gelme elim kolum dağınıksa sarılamam!


Herkes ne zaman ölür? Elbet gülünün solduğu akşam.


Bir insan birini yalnızken hatırlıyorsa sevmemiştir, ansızın aklına getirip yalnızlaşıyorsa . İşte o zaman sevmiştir.


Ben aslında her şeyi sonradan öğrendim.. Herkes herkesi sonradan öğrenirmiş; bunu da sonradan öğrendim.


Kaç kişiyi öldürdüm düşlerimde, kaç kilo çekerdi yalnızlık.. Kaç kere ezildim altında yaz yağmurlarının.


Kadınları mutlu etmenin 20 yolu’ diye bir sürü gereksiz haber çıkıyor. Tek maddede açıklıyorum: dürüst olun, yeter.


Başının o ağrısı beni görüncedir. Bana baktıkça yalnızlığın geliyor aklına.


Tel cambazı istiyordu ki dünya istediği gibi olsun. Bile bile aldanmaya vardırıyordu işi. Ama olmuyordu kendisi vardı.


Her şeyden biraz kalır diyor birileri , çoğulluk haklılıktır. Kavanozda biraz kahve, kutuda biraz ekmek, insanda biraz acı. sozadresi.com


Hazırladım, hazıra durdum giydirdim gölgemi kuş çığlığı senin bölgen sorma benim bölgemi aşklar telef olur gider sokak köpeği gibi gitsin harcansın bazı şeyler sen dur e mi?


Elbet hep böyle geçmeyecek ömrüm, biliyorum bu çeşit yaşamak, zor. Kim bilir tanrım, kim bilir hangi güzel yerde beni, hangi ölesiye sevda bekliyor?


Durduğum yer benim değil iken, gidebilecek bir yerimin olmaması ne acı; gidebilecek bir yerim yok iken hala ve inatla durmayışım ne gaflet; nihayetinde olmuyorken yaşıyor olan insanın, yaşıyorken olduğunu bilmemesi bu, bu ne tuhaf bi’ hayret.


Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar şu aranıp duran korkak ellerimi tut bu evleri atla bu evleri de bunları da göğe bakalım..


Ne o beni kandırmıştı. Ne ben onu baştan çıkarmıştım. İkimizde bildiklerimizin ötesine, bulduklarımızın üstüne çıkmak istemiştik. Bir noksanlığı var sanıyorduk bütün olanların belki. Ama aslında bütünlüklerimize bahaneydik.


 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir